Iimbak

Posts Tagged ‘first love’

Kk for Kagandahan. :)

Abril 22, 2013 14 mga puna
popular din sa 9gag.com

mula sa memegenerator.net na sikat din sa 9gag.com

You can skip to video in 5..4..3..2..1.. SKIP AD.

Seriously? Meron bang nanonood talaga ng mga ads sa youtube except for me? LOL. Busy man ang Monday ko dahil sa bagong group class, pero hindi naman ibig sabihin nun na hindi na ako makakapag-check ng mail, ng wp, at ng youtube. Pero dahil nga ako mahilig magmulti-tasking, ayun! Hindi ko na naabangan ang SKIP AD button na yan. At ang kinahinatnan, eto..

Ang naabutan ko lang kasi nung una e yung part na nagssketch na yung lalaki. At dahil isa yun sa mga hidden talents ko (na nananatili pa rin atang nakatago kaya patuloy ko pa ring hinahanap), naengganyo akong panoorin ang video. Baka mamaya may sketching tutorial na rin pala ang Dove diba? lol. At talagang hinanap ko pa kung saan makikita ang hiwalay na video nito..Only to find out that I will be..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
… INSPIRED. ten times pa. ūüėÄ

Disclaimer: Hindi sa akin ang video. Galing ito sa doveunitedstates.
Hindi ko din intention na i-promote ang Dove.
Ang pino-promote ko dito ay ang message.

REMEMBER: YOU are more beautiful than you think. ūüôā

Advertisements

Kk for Kailangan Ba Ng Dahilan?

Abril 18, 2013 7 mga puna

Bakit may ganito?
~ dahil fan ako ng PNE.
~ dahil nakakatuwa ang video nina JM de Guzman.
~ dahil mas nakakatuwa nakakakilig ang video nina Vinci at Chito. LOL!
~ dahil naisipan ni G. Adrian de Torres na pagsamahin ang dalawang videos at i-upload ito sa YouTube.
~ dahil paborito namin ito ng mga sisterets ko dito sa office.
~ dahil madami kaming nakakarelate sa kantang ‘to.
~ dahil alam ng Akuztika 3yo na paborito namin ito, kaya lagi nilang kinakanta ‘to pag nasa Chillax kami.
~ dahil katulad ng title ng kanta, Pangarap Lang Kita.
~ dahil madali lang sabayan ang kanta.
~ dahil basta lang.

 

Suiran wo hen ai ni
Wo mei fenfa gaosu ni
Wo xin zhong yi you oh ~ qinai
Danshi shi wo de ai
 
 

Kailangan pa nga ba ng dahilan?
Kanta-kanta lang ulit ten times. Happy Thursday! ūüôā

**note(19apr13-07:35pm) : eto nga pala ang link para sa chenes – english translation ng mga katagang nasa itaas. hihi. chalamats.
~kaye

Kk for Kasalan Na! ;)

Pebrero 17, 2011 1 puna

Andami-dami na ulit ngayong tribute sa EDSA 1. Naalala ko tuloy yung isang eksena namin ni mother last week. Nanonood sya ng tv habang ako naman ay busy sa fb. Haha.

Nanay: 25 years na pala ang EDSA? Ambilis naman..
Kk: Oho, 25 na ako sa August e.
Nanay: Oo nga noh? 25 ka na nga pala. Aba, anak, mag-asawa na.
Kk: Aba, nay, pwede ho bang mag-boyfriend muna? :))

Laugh trip kami dito. :))
Napaisip naman ako. Kailangan ba talagang may taning ang pagiging dalaga? Paano nga kung ganitong wala naman talaga ni magyaya sa akin na mag-date? Yung magpakasal pa ba naman.. Haha.

At lalo na akong napaisip dahil sa mga eksenang ito..

Lunch break, kasama ko yung dalawang co-teachers ko, sina Ms.N at Ms.DJ.

Ms.N: Napag-usapan ka nga naming dalawa ng asawa ko kagabi. Sabi nya, irereto ka daw namin sa kuya nya. Gwapo yun! Mas gwapo pa sa asawa ko. Nagta-trabaho pa yun sa ibang bansa. Kaya lang, baka di mo magustuhan. 30 na yun e. Hiwalay sa asawa.
Kk: Nye.. haha. :))
*syempre, napaisip naman ako dun sa kuya ng asawa ni Ms.N. Kasi naman, gwapo talaga yung asawa nya. Edi lalo pa yung kuya. Bwahaha. Joke.*

The next day..
Ms.DJ: Naikwento kita sa nanay ko. Kung hindi nga lang daw maloko si kuya, dun ka na lang namin papaligawan e.
Kk: Ganon? Super. Kinwento mo talaga ako. Haha. :))
Ms.N: Sabi ng asawa ko, hingin ko na nga lang daw ang number mo at ibibigay nya dun sa pinsan nya. Mabait yun.
Kk: Haha. Kayo talaga.. :))
Ms.N: Bakit? Wala namang masama diba? Magtetext lang naman kayo.

At eto pa ang isa. Christmas break naman ‘to naganap. Nakita ako sa simbahan nung registrar ng school namin..

Ms.NE: Bakit parang gumaganda ka ata lalo? May boyfriend ka na noh?
Kk: Naku, wala nga po e.
Ms.NE: Wala ba? Sige, may ipapakilala kami ni mama sayo. Abangan mo ha?

Waw. Ano ba? Nakakaloka lang yung mga ganitong moments kasi hindi na naman ako ulit nag-o-open tungkol sa lovelife ko. Hinding-hindi pa nga ako nakaka-move on kay THE ONE, at kung paano kami nagkahiwalay ng ganun-ganun lang ilang araw bago mag-pasko, eto naman silang lahat para uriratin ang lovelife ko..Dapat ba akong maging masaya? Pero syempre, ibang istorya yung paghihiwalay namin. Ahahaay.

Ganun ba talaga ka-bothering ang magkaroon ng kaibigan/anak na single habang lahat sila ay masaya sa buhay-pag-ibig nila? Hindi naman ako nagrereklamo sa kanila. Hindi din naman ako nag-e-emo o nagmamaktol na wala akong lovelife. Hindi din naman ako lalong pumangit at nagmukhang miserable. Kasi,sa totoo lang,ngayon ko lang naranasan na maraming nagsasabi sa akin na gumaganda ako. At dahil marami sila,(mula sa mga estudyante at dating estudyante, hanggang sa co-teachers, hanggang sa principal namin, hanggang sa dati kong HS math teacher, hanggang sa parish priest namin, hanggang sa mga kamag-anak at iba pang kaibigan na matagal ko nang di nakikita),gusto ko na tuloy maniwala na gumaganda nga ako. Haha.

Isa lang ang kongklusyon ko dito: Minsan pala, pangit din ang maging maganda. Bwahahaha! Bakit kasi ngayon ko lang natuklasan na mas bagay naman pala sa akin ang kulot kong buhok na ilang taon ko ring pinilit na ipatuwid? Yun ang salarin ng lahat ng ito e. Hehe. :))

At ang susunod na pinaka-nakakayamot na tanong naman sa akin ngayong mga panahong ito ay:
NAGPAKULOT KA BA?

Rar! Kagatin ko kaya sila? Ang kukulit e. Haha.

KAYA KO PALANG MAGING MAGANDA TEN TIMES. ‚̧

Kk for Kalma Lang

Oktubre 17, 2010 11 mga puna

Nagsimba ako kaninang 6am.¬†Sabi sa Gospel, “pray always without becoming weary”. Sabi nga ni Father, manalangin lagi at manalangin ng walang panghihinawa.
Naisip ko, malimit naman akong nagdadasal. At kalimitan, kasama si THE ONE sa dasal ko. Oo, hinihingi ko sya kay Lord. At hinding-hindi ko pinagsawaang dasalin kay Lord na sana mahalin na din nya ako. Mababaw ba? Mukhang. Hindi ko alam. Basta. Sya lang ang gusto kong mahalin. Sya lang ang gusto kong makasama sa mga susunod pang sandali sa buhay ko. Sya lang ang lalaking gusto kong ipaglaban. Sya lang at wala nang iba. Ganun ko sya kamahal. May equation nga kami ng bestfriend ko e. LOVELIFE = EFFORT + PRAYERS.

Nung mga nakaraang araw, parang biglang dininig ni Lord ang mga panalangin ko. Nag-eeffort na sya para maiparamdam na mahalaga ako sa kanya. At eventually, sinabi na din nya na mahal nya ako. At araw-araw nyang sinasabi sa akin yun. Masaya. Natuwa ako. Sa wakas, nakuha ko na din ang gusto ko sa buhay. Wala na akong hihingin pang iba. Mahal nga pala ako ni Lord.

Pero sa hindi maipaliwanag na dahilan, parang biglang nag-iba ang ihip ng hangin. Mukhang epekto ata ng mga sunod-sunod na ITCZ kaya pati sya e nagbago na din. Biglang nawala sya. Hindi na nya ako sinasabihang mahal nya ako. Biglang di na sya nag-eeffort na magtext o makipagkita man lang kahit isang minuto. Ni sa fb, hindi na sya nagme-message o nagsusulat sa wall ko o nagko-comment man lang sa wall posts ko. Hai. Gusto kong umiyak. Nagulo ang daigdig ko. Daig ko pa ang binagyo at dinaanan ng buhawi. Gusto kong isipin, kulang pa ba ang dasal ko? Bakit naman ganun? Kung kailan eto na, bigla na lang nawala? Hindi ba talaga ako pwedeng maging masaya? Hindi ba talaga ako pwedeng mahalin ng lalaking mahal na mahal ko? Hai.

Pero kanina, sinabi din ni Father, ang pananalangin ay 2-way communication. Nakikipag-usap tayo sa Diyos at nakikipag-usap din ang Diyos sa atin. Kailangan lang natin tumahimik sa kakangawa para marinig natin ang mensahe Niya para sa atin. At pag tayo ay nananalangin, kailangan nating tandaan na tayo ay mga abang alipin lamang. Alipin. Ibig sabihin, hindi ako ang mag-uutos sa Diyos kung ano ang dapat Niyang gawin sa buhay ko. Hindi ako ang magdidikta sa Diyos kung ano ang gusto kong mangyari. HINDI AKO, KUNDI SIYA. Ako ang makikinig. Ako ang susunod.

At dahil dun, kumalma na ako. Oo nga naman. Paano kung hindi nga pala si THE ONE ang gusto ni Lord para sa akin? Bakit ko ba ipipilit ang gusto ko e Siya itong higit na mas marunong kaysa sa akin. Mas naunawaan ko na ngayon ang salitang Humility.

PRAISE GOD ten times!¬† ūüėÄ

Kk for Kumplikasyon sa Puso

Oktubre 16, 2010 7 mga puna

Oct.3, Sunday. As usual, he is attending the second mass. Me and my members will be singing for the third mass. At syempre, nagkita kami bago sya umuwi at bago ako pumasok sa simbahan. Tamang apiran lang. Tropang-tropa lang talaga. Kwento ng konti. Very casual. Ayoko naman kasing maging awkward ang feeling namin dahil baka sa text lang pala nya ako mahal at naglolokohan lang kami at lumabas na ilusyonada lang ako. Aw. Emo. Haha.

KK: O, sige na, umuwi ka na. Di ka pa ata nakakalaba e.

THE ONE: Oo nga. Pero konti lang yun. Pero sobrang dami ko pang gagawin.

KK: Lakad na. Ba-bye. Ingat.

THE ONE: I love you. (ngiti sabay talikod)

KK: …¬† …. (napanganga, natulala,at speechless for a few seconds)

THE ONE: (naglakad na palayo)

KK: I love you too. (waw, narinig pa nya.)

Grabe ang feeling. Tumigil bigla ang mundo ko. Ai, hindi pala. Ako lang pala ang natigilan. Haha. So ganun na nga ang standing naming dalawa. Sinabi na nya personally na mahal nya ako. Ano yun? Boypren ko na ba sya at gelpren na nya ako? Hmm.. Naisip ko naman, hindi na naman mahalaga na bigyan pa namin ng pangalan ang relasyong ito. Ang mas mahalaga e yung alam na namin na mahal namin ang isa’t-isa.

Nung kinwento ko yun sa isang kaibigan ko, sabi nya, hindi daw ba mas madali kung malinaw ang lahat sa aming dalawa? Yung alam namin kung ano ba talaga kami. Para at least, pwede na kaming magdemand from each other. May karapatan na magselos, may karapatan na magbawal, may karapatan na malaman kung nasaan ang isa at kung ano-ano pang mga karapatan.

Pero naisip ko, dati na naman kaming ganun ni THE ONE. Alam nyang selosa ako at pinagseselosan ko yung Super-Mega-Grabeng Feelingerang Froglet nyang Friendship.¬† Sinasabi nya na dapat daw, sinasabi ko sa kanya kung nasaan ako. Ibig sabihin, kailangan i-inform ko sya kung saan ako pupunta kahit wala syang load at hindi nya ako mare-replyan. May extra load naman daw ako lagi kaya maiitext ko sya lagi. Edi parang ganun na din yun. Kung may nabago man sa aming dalawa, alam na namin ngayon na mahal namin ang isa’t-isa.

Tapos naisip ko pa, kailangan ko ba syang bawalan? Halimbawa, sa pagdodota. Oo, pinapaalam nya na magco-computer muna sya, kaya hinahayaan ko lang sya. Kahit na ba dapat yung oras na yun e quality time na namin. Haha. Maarte ako. May nalalaman pa akong quality time ngayon, samantalang dati, di yun nagpapaalam na may gagawin sya.  Haha.

Diba? Naisip ko talaga, kailangan bang magbago na kami ng routines sa buhay dahil mahal na namin ang isa’t-isa?

Kailangan ko nga bang magdemand na dapat itetext na nya ako lagi? As in everyday? E diba dati naman, weekends lang kami nagkakatext talaga? Fixed na yun at wala namang problema sa akin yun. Medyo nabago lang yun nung “ligawan stage” namin. Oo, feeling ko, yun na yung ligawan stage namin. Yung three weeks na araw-araw kaming nagtetext at malimit din kaming nagkikita. Hai. Kasi naman ngayon, di kami nagkita o nagkatext man lang the whole week. Finals week kasi nila. Ayoko namang makaabala. Hai talaga. At dahil dyan, sinusumpong na ako ng kapraningan. Haist.

Ano bang tawag sa akin? Gaga? Martir? Understanding? Ambisyosa? Nananaginip? All of the above? None of the above? Hai.

Sana KAYANIN KO PA ‘TO TEN TIMES. X-/

Kk for Kami Na Nga Kaya? :”>

Setyembre 29, 2010 14 mga puna

^______________________________________________^

Ganyan ngayon ang ngiti ko: Maka-punit pisngi. ‚̧

Magkatext kami ni THE ONE nung Monday ng gabi, usapang emohan. Haha.

THE ONE: Sino ba ang pinaka nanakit sayo at iniyakan mo?

KK: Kasama ka ba sa choices? Haha.

THE ONE: Ako? Kung kasama, ako ba?

KK: Oo. Haha. Amps ka.

THE ONE: Bakit naman ako?

KK: Isipin mo na lang kung anong meron ang mga lalaking ito na wala ka (insert exbfs’ names here).

THE ONE: May kaagaw ka? Ai, mali ata. Hindi ko alam.

KK: Hai naku, wag ka na nga humula. Baka lalo lang ako masaktan sa isasagot mo. Haha.

THE ONE: Kasi wala akong pakialam sa feelings mo? Ganun ba?

KK: Aw. Parang. Haha.

THE ONE: Natumbok ba?

KK: Hindi masyado. Sige, sasabihin ko na nga. Sila-minahal nila ako. Ikaw-hindi. 

THE ONE: Eh mahal na naman kita..

KK: Hmmmm..

THE ONE: Yah..hehe..  I LOVE YOU.. no joke.. promise..

Ayun, natulog ako ng may ngiti sa aking mga labi. Aw. Haha.

Parang ayoko maniwala. Hindi ko alam kung totoo pero parang ganun na nga. Kinabukasan, tinanong ko sya kung sigurado ba talaga sya sa sinabi nya. Oo daw. Nag-i love you ako. Nag-i love you din sya. Hmm..bago yun. Dati kasi, meron syang subscription sa Daily I Love You Messages ni Kaye, pero di naman nya sinasagot ng “i love you”.

Kanina, magkatext pa rin kami, tamang kulitan lang. Biglang out of the blue, nagtext sya: “I LOVE YOU”. Nagulat din lang ako. At marami pa syang ganung moments kanina.¬†Nakakapanibago pero pwede namang matutunan e. Para akong gaga. Para akong nga-ngayon lang nagkaboypren. Para bang ngayon lang ako minahal. Haha. Nakakatawa lang kasi nagugulat pa din ako pag nagtetext sya ng “I LOVE YOU”. Oo, kinikilig ako. Hai.

Sa totoo lang, he’s been acting strangely these past few weeks.¬†Napansin ko yun¬†two weeks after kong¬†nagpaalam sa kanya. (Refer to¬†“Kk for Kailangan na ata..” para malaman ang sinasabi ko.)¬†Dati kasi, pag weekends lang kami nagtetext, kasi busy daw sya sa pag-aaral, tsaka tipid sa load. Ngayon naman, 3 weeks na kaming nagtetext everyday. Ang katwiran nya, pag gusto daw, may paraan. Gumigising pa sya ng maaga para lang magkatext kami bago bumangon. Haha. Dati, hindi kami halos magkita sa loob ng two to three weeks. Ngayon, 3 weeks na kaming malimit magkita – isang oras man o¬†isang minuto lang, basta¬†magkita.¬†¬†Yung tipong aagahan nya ang alis ng bahay nila para lang maintay ako at magkita kami bago ako pumasok sa umaga. O kaya naman, iintayin nya ako sa hapon kahit alam nyang may meeting pa kami. O kaya, bigla na lang syang susulpot sa may teachers’ lounge dahil di na nya ako maintay sa may gate. O kaya naman iintayin nya ng kalahating oras para lang makapag-dinner kami ng sabay.

Kakaaliw. Kakabaliw. Kakamangha. Kakataranta. Kakaloka. Hindi ko na alam kung ano ang itatawag sa kung ano mang namamagitan sa aming dalawa ngayon. Alangan namang ako pa ang magtanong kung boypren ko na ba sya. Parang tanga lang. Haha. Anlabo. Kumbaga sa math, (Kk + The ONE)/0 = undefined. Basta ang alam ko lang, masaya ako. SOBRANG HAPPY AKO DAHIL SA KANYA. Ganito pala ang feeling pag mahal ka ng mahal mo. Hai. Pakipadalhan na lang po ako ng isang trak na ban-eyd. Duguan na kasi ang pisngi ko sa kakangiti.

^______________________________________________^

 

 

 

¬†“…I just¬† can’t believe that you are mine now. You were just a dream that I once knew. I never thought I would be right for you. I just can’t compare you with anything in this world. As endless as forever, our love will stay together. You’re all I need to be with FOREVERMORE…”¬† – Side A

Kk for Kaye Kontrabida

Setyembre 8, 2010 10 mga puna

Kilala nyo ba si Dexter Determinado at si Annie the Honest? Sila yung mga bata sa commercial ng milo. Nung napanood ko yun, nag-isip agad ako ng milo name ko. Kaye K______? Ano nga kaya? Kataba?  Kulit? Kyutipay? Korni?  Haha. Kadiri naman ang mga naiisip ko. Di bagay. Haha. Hanggang sa tinamad na ako mag-isip..

Hanggang kanina.. ting! KAYE KONTRABIDA. Bonggang-bongga! ūüėÄ

Siguro, kung mga estudyante ko ang pipili, lalo na ang advisory class ko, yan din ang pipiliin nila. Palagay ko kasi yan ang tingin nila sa akin. Lahat na lang pupunahin ko. Simula sa umaga, pagpasok ng gate, hanggang sa pag-uwi sa hapon.

SCENE 1- Sa labas ng gate, sa mga batang nakatambay pa

Kaye: ¬†“Bakit anjan¬†pa kayo? Pasok na. ”

SCENE 2- Sa flag ceremony

Kaye: “Pakiayos na agad ang pila. Umawit kayo.”

Kaye,bago mag-pass mula sa line: “Paki-tuck in ang t-shirt. Kung ayaw, maiwan dito sa pilahan.”

SCENE 3- Sa loob ng classroom

Kaye,bago pumasok sa room: “… … …” (di magsasalita,tititigan lang ang mga batang nagdadaldalan o wala sa proper seat. Pag umayos na, tsaka babati ng “Good Morning/Afternoon Class”)

Kaye,sa batang 3 times na hindi gumawa ng assignment: “May I have your Math notebook or your guidebook?” (then writes a letter to the parent) “I want to see your parent’s signature here tomorrow.”

Kaye,sa mga batang busy sa ibang bagay na walang kinalaman sa lesson: “Therefore, an angle bisector is…” “… … …” (di muna ulit magsasalita. Tititig lang muna sa mga bata. Pag umayos na, tsaka magpapatuloy.)

Kaye,habang nagku-quiz/exam at may lumingon sa katabi: “O. Lilingon ka pa.” without mentioning the name of the student.¬†*This is one of my favorite scenes. Kasi naman, minsan, may mga batang bigla na lang sasagot ng “Hindi naman po ako nangongopya.” kahit na hindi ko naman talaga sya na-pinpoint. Laughtrip na pag ganun. Huli kasi agad kung sino ang guilty. Defensive masyado. Haha!*

SCENE 4 – Break time

Kaye, sa mga batang nakaupo sa hagdan: “Mga ate, bawal umupo sa hagdan diba? Wala na bang upuan sa may ____?”

Kaye, sa mga batang pumapasok sa EXIT door at lumalabas sa ENTRANCE door ng canteen: “Ops. Pakibasa. Balik. ”

SCENE 5- pag past 5:30 na at may mga bata pang nakatambay sa labas ng school

Kaye: “Bakit di pa kayo umuuwi? Hapon na.”

Isama pa jan ang pagpuna sa di naglelecture, di nagbubura ng board, di nagbabalik ng return slips ng mga sulat, di nagpa-practice para sa contest, pagsisinungaling, pag-absent, and the list goes on. It’s almost endless. *No wonder, paunti na ng paunti ang nalilinlang ng kagandahan ko. Noong first year of teaching ko, may ilan ring mga binata ang nahuhumaling sa akin. Aw. Joke lamang po. Haha. Ngayon naman, fifth school year ko na, bagya pa makaisa.* Haha.

Kidding aside, napaisip nga naman ako. Bakit ko nga ba pinag-aaksayahan ng oras, atensyon, lakas at kagandahan ang mga bagay na ginagawa ko? Sadya ba talagang tamad at iresponsable na ang mga bata ngayon? O sadyang pakialamera lang talaga ako at perfect?  

Naisip ko din, pag nakinig ba sila sa akin at naging successful sila sa buhay nila, will I gain anything from it? Syempre, magiging masaya ko. Pero in terms of material things, wala naman diba? Hindi naman yun tipong “Congrats, Ms.Kaye! Magkakaroon ka ng P150,000 na increase sa sweldo dahil 25 out of¬†your 29 students¬†who took the board exam passed,and 8 of which are in the top 10.” or something of that sort. Diba? Tapos, pag hindi naman sila nakinig sa mga tagubilin ko at napariwara sila at naligaw ng landas, will I lose anything from it? Syempre, malulungkot ako. Pero again,in terms of material things, wala din naman diba? Hindi din naman yun tipong “I’m sorry,Ms.Kaye but I have to fire you. Estudyante mo pala yung nanghostage nung isang linggo,¬† tambay dun sa kanto na nakipagbasag-ulo..” oh, forget it. Parang di ko maatim na makakarinig ako ng ganung balita. Grabe diba? Madudurog ang puso ko pag may nakarating sa akin na ganun. Hai.

At dahil jan, naisip ko, ito pala ang ibig sabihin ng salitang PAGMAMALASAKIT.

Ito pala ang ibig sabihin ng salitang PAGMAMAHAL.

Ito pala ang ibig sabihin ng pagiging MAGULANG.

Ito pala ang ibig sabihin ng pagiging GURO.

Salamat sa mga magulang at guardians na nakausap ko nung nag-report card distribution kami noong Saturday. Sa kanila ko natutunan ang mga bagay na ito. Ibig sabihin, nasa tamang landas pa rin pala ako sa pagiging guro. Bwahaha! Si Kaye Kontrabida pa rin nga ako! Bwahaha!

Ikaw, ano ang Milo name mo? ;D