Iimbak

Posts Tagged ‘kasal’

Kk for Kasalan Na! ;)

Pebrero 17, 2011 1 puna

Andami-dami na ulit ngayong tribute sa EDSA 1. Naalala ko tuloy yung isang eksena namin ni mother last week. Nanonood sya ng tv habang ako naman ay busy sa fb. Haha.

Nanay: 25 years na pala ang EDSA? Ambilis naman..
Kk: Oho, 25 na ako sa August e.
Nanay: Oo nga noh? 25 ka na nga pala. Aba, anak, mag-asawa na.
Kk: Aba, nay, pwede ho bang mag-boyfriend muna? :))

Laugh trip kami dito. :))
Napaisip naman ako. Kailangan ba talagang may taning ang pagiging dalaga? Paano nga kung ganitong wala naman talaga ni magyaya sa akin na mag-date? Yung magpakasal pa ba naman.. Haha.

At lalo na akong napaisip dahil sa mga eksenang ito..

Lunch break, kasama ko yung dalawang co-teachers ko, sina Ms.N at Ms.DJ.

Ms.N: Napag-usapan ka nga naming dalawa ng asawa ko kagabi. Sabi nya, irereto ka daw namin sa kuya nya. Gwapo yun! Mas gwapo pa sa asawa ko. Nagta-trabaho pa yun sa ibang bansa. Kaya lang, baka di mo magustuhan. 30 na yun e. Hiwalay sa asawa.
Kk: Nye.. haha. :))
*syempre, napaisip naman ako dun sa kuya ng asawa ni Ms.N. Kasi naman, gwapo talaga yung asawa nya. Edi lalo pa yung kuya. Bwahaha. Joke.*

The next day..
Ms.DJ: Naikwento kita sa nanay ko. Kung hindi nga lang daw maloko si kuya, dun ka na lang namin papaligawan e.
Kk: Ganon? Super. Kinwento mo talaga ako. Haha. :))
Ms.N: Sabi ng asawa ko, hingin ko na nga lang daw ang number mo at ibibigay nya dun sa pinsan nya. Mabait yun.
Kk: Haha. Kayo talaga.. :))
Ms.N: Bakit? Wala namang masama diba? Magtetext lang naman kayo.

At eto pa ang isa. Christmas break naman ‘to naganap. Nakita ako sa simbahan nung registrar ng school namin..

Ms.NE: Bakit parang gumaganda ka ata lalo? May boyfriend ka na noh?
Kk: Naku, wala nga po e.
Ms.NE: Wala ba? Sige, may ipapakilala kami ni mama sayo. Abangan mo ha?

Waw. Ano ba? Nakakaloka lang yung mga ganitong moments kasi hindi na naman ako ulit nag-o-open tungkol sa lovelife ko. Hinding-hindi pa nga ako nakaka-move on kay THE ONE, at kung paano kami nagkahiwalay ng ganun-ganun lang ilang araw bago mag-pasko, eto naman silang lahat para uriratin ang lovelife ko..Dapat ba akong maging masaya? Pero syempre, ibang istorya yung paghihiwalay namin. Ahahaay.

Ganun ba talaga ka-bothering ang magkaroon ng kaibigan/anak na single habang lahat sila ay masaya sa buhay-pag-ibig nila? Hindi naman ako nagrereklamo sa kanila. Hindi din naman ako nag-e-emo o nagmamaktol na wala akong lovelife. Hindi din naman ako lalong pumangit at nagmukhang miserable. Kasi,sa totoo lang,ngayon ko lang naranasan na maraming nagsasabi sa akin na gumaganda ako. At dahil marami sila,(mula sa mga estudyante at dating estudyante, hanggang sa co-teachers, hanggang sa principal namin, hanggang sa dati kong HS math teacher, hanggang sa parish priest namin, hanggang sa mga kamag-anak at iba pang kaibigan na matagal ko nang di nakikita),gusto ko na tuloy maniwala na gumaganda nga ako. Haha.

Isa lang ang kongklusyon ko dito: Minsan pala, pangit din ang maging maganda. Bwahahaha! Bakit kasi ngayon ko lang natuklasan na mas bagay naman pala sa akin ang kulot kong buhok na ilang taon ko ring pinilit na ipatuwid? Yun ang salarin ng lahat ng ito e. Hehe. :))

At ang susunod na pinaka-nakakayamot na tanong naman sa akin ngayong mga panahong ito ay:
NAGPAKULOT KA BA?

Rar! Kagatin ko kaya sila? Ang kukulit e. Haha.

KAYA KO PALANG MAGING MAGANDA TEN TIMES. ❤

Advertisements

Kk for Karibal ba?

Oktubre 7, 2010 13 mga puna

Nanonood ako ng Magkaribal kanina, at BOOM! Bongga! Sounds familiar? Gelai, ako ba yan? Rar. Natatawa na lang ako pag naaalala ko yun. E teka, ano bang pinagsasasabi ko?

Some few years ago, I fell in love with this guy and stayed in our on-off relationship for over a year and a month. He was actually my first “legal” boyfriend, but my family doesn’t like him that much. I also had the chance to meet his family, and they loved me so. Haha. Of course, I’m such a sweet, pretty girl. But then, it ended up as a tragedy. Good girl meets Bad boy. Against all odds. My mother has a lot to say.  I love him but I have to say goodbye. Tragic. But wait, there’s more!

The broke up happened at around April, and so, I tried to move on. But by December that same year, he began texting and calling me again..telling me he misses me, he still loves me, and we should get back together. Cool. Wait, I haven’t moved on that far yet, maybe I could still go back, I thought. Until one night…

He texted me. Something’s bothering him. As in something really, really bothering. He got his “bestfriend” pregnant. Stupid. I asked him why, and his answer was, “Intindihin mo naman ako. Lalaki lang ako. Punta sya ng punta lagi sa bahay, natukso lang ako.” And he was apologizing all throughout. (Teka lang, time out muna. Feeling ko, sumasakit ang dibdib ko dahil sa mga pinagsususulat ko dito. Amps.)

Okay, going back to the story, here’s something more. HE ASKED ME TO MARRY HIM. Yeah right. He’s 21 and I’m 22. I asked him why, and he gave me a list of stupid reasons. He doesn’t love her. His family loves me. The girl’s family will sue him if he won’t support her and their child. If we’ll get married, then he’ll have a reason not to marry that girl. And he was pleading just for me to marry him. If I’ll just accept his proposal, his family will be at our house the next day and ask for my parents’ blessing. So stupid.  And I was crying all along.

But far worse than a guy trying to escape his responsibility is a girl trying to think if it was all worth the risk… and that would be ME.

Imagine, ang sinagot ko lang sa kanya,”saglit lang, hayaan mo muna akong mag-isip..” Haha. Alamat ng Gaga pala dapat ang title nito. Haha. Grabe noh? Mahal na mahal ko kaya yun. And I was so confused. Parang sasabog ang ulo ko dahil sa sobrang bilis at dami ng tumatakbo sa utak ko. Akala ko nga, may stampede na. Eto ang mga naisip ko:

  • Handa na ba akong mag-asawa? Marunong akong maglaba, maglinis, at magplantsa. Magluto? Magaling naman sya dun, kaya di ko na kailangang problemahin yun.
  • Marunong na ba akong mag-alaga ng bata? Naku,baka nga di ko mahugasan yun pag jumebs e..Huhu.
  • Saan kami titira? Malamang dun sa bahay nila dahil baka wala na akong mukhang maihaharap sa magulang ko pag nalaman nila ang tunay na dahilan ng pagpapakasal namin.
  • Paano kami mabubuhay? Ano yun? Ako ang magta-trabaho para mabuhay kami? Di pa kasi sya guma-graduate that time.
  • Paano yung magiging anak nila? Edi walang tatay? Oo, malamang. Aagawan ko nga diba? Maaatim ko ba yun?Hmm.. pagdating ng future, isa na din yun sa mga batang po-problemahin ng teachers dahil walang tatay na gagabay.
  • Hindi kaya tumutol sa kasal namin yung babae? Aw. Artista? Teleserye? Basta, feeling ko pwede din yun mangyari sa totoong buhay. Hai.
  • Paano kung manggulo yung babae pag mag-asawa na kami? Aw ulit. Peace-loving citizen of the world naman ako ah, ayoko ng eskandalo.
  • E diba mahal ko sya? If I let this chance just pass me by, there won’t be any next times. Di ko na sya mahahabol pag pinakawalan ko pa sya.
  • Ano kayang sasabihin ng nanay at tatay ko? For sure, di matutuwa yung mga yun. Basta. Sino bang magulang ang matutuwa ng ganun? Panakipbutas lang ang anak nila kaya nakapag-asawa.

At dun natapos yun sa huling tanong ko. At sumagot ako ng hindi. Ayoko pala. Naisip ko ang nanay at tatay ko. Ganun na ba ako ka-selfish at talagang kahihiyan na lang ang kaya kong ibigay sa kanila?

Napapatawa na lang tuloy ako sa Magkaribal. Magpapakasal pa rin si Gelai kay Louie kahit na alam nyang nabuntis na nun si Victoria. Para tuloy gusto kong abangan na lang sa mga susunod na gabi kung anong mangyayari sa kanila. Diba? At least, magka-ideya man lang ako kung ano nga bang nangyayari pag ganun. Haha. Bruha talaga ako. ;D